|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
VAPUR
evet...
anılar diyordum.
bir yalnızlığı baştan başa geçen anılar.
kentin her yerine sinmiştir benim anılarım.
herşey aslında
daha cok kişilerle arkadaşlarımla
dostlarımla yaşadığım anılarım.
ya da izmirde gecenin bir vakti tek başıma
sarı sokaklambaları arasında yürüyüşüm
eski yorgun evlerin arasından gecerken
bir florasan lambanın dahada yeşile boyadığı ağaçlar.
yürürken,
bir ağacın altında,
sanki yağmur yokmuş gibi
konuşan
birbirlerine baktıkca güzelleşen insanlar görürüm.
nedense unuturum kötü anılarımı.
vapurla karşıyakaya geçerken
güvertede içtigim sigarayı hatırlar mutlu olurum.
ah ulan yagmur...
bak şimdi işin yoksa kimsenin kalmayacağı
karşıyaka iskelesinde vapurdan in
üstelik nereye gideceğinide bilmiyorsun.
içinde biri var
ama sen onda varmısın bilmiyorsun.
çözemediğin,
bitiremediğin oyunların var.
varmısın bilmiyorsun.
şimdi tüm ışıkları birden yanar içindeki yalnızlığın.
sen bir sokaklambasının altında kala kalırsın.
gece ilerledi.
senin gidecek yerin yok.
gidecek yerin yok senin.
boş bir belediye otobüsü geçer içinden.
sen bakar kalırsın arkasından.
ordaki gölge benmiydim diye
işin yoksa şimdi kalk izmirde,
yagmur altında,
cumbalı bir ev düşün.
her noktasında
onun sözcüklerini ara
kapılarda el izlerini
hiçbirini bulamazsan,
camdan bakışlarını bulursun uzaklara.
düşlerini bulursun,
sakladıgı öykülerini.
işin yoksa şimdi,
bu yagmurda
kalk izmirde
aşık olduğun kızı düşün.
hala,
eski
cumbalı bir evin camından
sonsuzluğa bakan kızı düşün.
kocaman kızı.
cocuk ayakları olan kızı.
ayaklarının izlerini düşün.
üç beş bardak biradan sonra
bir deniz kenarında
görünmeyen
ama her bastıgında üzerine ayak izinin,
içinden binlerce kuş havalandıran;
onu düşün.
ah ulan yagmur....
sen olmasaydın olurmuydu bunlar
ah o vapur birde
mavi gözlü şehrin kalbine yanaşan vapur olmasaydı
el Yordamı
seni
el yordamıyla bulmadım yüreğimde
elif gözlerinin eşiklerini
aşındırdım da gözlerimle
çarpıp durdum
gözlerini de...
beni öldürdün
seni gömdüler yüreğime
gözlerinde öldürdün
dokundurarak düşüncelerime
ateş mihrabı gözlerini
sen beni öldürdün gözlerinde
oysa
çığlık çığlık
GİTTİN-GELDİN
Meğer ne çok
severmişim seni
yokluğun ıstıraba dönüşüverdi
birden.
Oysa daha dün kollarımdaydın
masallar anlatıyorduk
mutlu çiçekler açtıran.
Ama yoksun ya şimdi
soldu senden beslenen
o çiçekler sensizlikten hemen.
Umut oluyordun içime doluyordun,
güzellik olup odama doluyordun,
şarkı olup,
kulaklarıma doluyordun,
şiir olup ruhuma doluyordun,
mey oluyordun sarhoş oluyordum,
yağmur oluyordun yüreğime yağıyordun,
ateş oluyordun içimi ısıtıyordun,
rüzgar olup ferahlatıyordun,
ilaç olup deva veriyordun,
annem oluyordun özlem gideriyordun,
gözyaşı olup, düğümlerimi çözüyordun,
melek olup uyutuyordun...
Umutlar kayboldu,
güzellikler silindi,
şarkılar sustu,
şiirler acı söyler oldu,
mey tat vermez,
yağmur yağmaz oldu.
Ateşler ısıtmaz,
Rüzgar serinletmez oldu.
İlaçlar devasız, annem gelmez oldu.
gözyaşlarım düğümlenir,
melekler uyutmaz oldu.
Ama gelmişsin
sevinç dağları kaplamış,
ama gelmişsin, çiçekler açmış,
ama gelmişsin,
dertler birmiş,
ama gelmişsin,
bu adam gülmüş.
Ve iyi ki gelmişsin
yani hoş gelmişsin,
hoş gelmişsin bebeğim,
hoş gelmişsin çiçeğim,
hoş gelmişsin.
ALÇAKTA YÜKSEKTE
YATAN
Alçakta yüksekte yatan erenler
Yetisin imdada aldi dert beni
Basimi alip hangi yere gideyim
Gittigim yerlerde buldu dert beni
Oturup benimle ibadet kildi
Yalan söyledi de yüzüme güldü
Yalin kiliç olup üstüme geldi
Çaldi bölük bölük böldü dert beni
Üstümüzden gelen boran kis gibi
Yavru sahin pençesinde kus gibi
Seher çagi bir korkulu düs gibi
Çagirta çagirta aldi dert beni
Abdal Pîr Sultan'im gönlüm hastadir
Kimseye diyemem gönlüm yastadir
Bilmem deli oldu bilmem ustadir
Söyle bir sevdaya saldi dert beni