|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
NAN GIBI
Ve gözlerin gelir geçer içimden
Su içerken sen sokulurken aksam kizilligina
Ekmegi bölerken
Yalnizsam yillar nasil geçmisse aradan
Unutmak kolay sanmissa sarkilar
Siirler yalan yazmissa ayriligi
Kör olsun sözlerim, unuttuysam adini
An gibi aklimdasin
Gelir geçer gemiler
Belki sende geçersin diye
Bir kumru konar her sabah pencereye
Bir miladi tasir gece bir yildiz
Soguk olur, üsürsün ya adamakilli
Hani sarilirsin kendine
Hani aklin karisir
Bu bir divaneliktir gönül aha alisir
Ömrüm bitse ne çikar
Can gibi aklimdasin
Gündür bu geçer gider
Belki bir sey kalmaz sanirsin
Yani bir sabah uyandiginda
Ne hayatin tortusu ne kokusu alismisligin
Her sey baska olacaktir
Baska bir otobüs baska bir gazete
Resimlerden silinecek yüzün belki de ne adyn ne sanyn
Bir safak vakti açinca gözlerini
Bir merhabayla
Yeniden kurulacak dünya
Ve sen her safak
Nan gibi aklimdasin
Bazen bir sey geçer içinden insanin
En ücra yerlerinden cesaret gibi bir sey
Ne olacak iste kömür yanmiyorsa eskisi kadar güzel
Fasulyenin tadi yoksa
Sarkilar yakmiyorsa içini
Sadri Alisik öyle güzel aglamiyorsa
Asik olmayi beceremiyorsa Izzet Günay
Mahallenin en güzel kizina
Denizin tuzu
Yalnyzligin bahanesi yoksa
bir biçak saplaninca yüreginin tam ortasina
zannetmeki ölmek zor
ölmek kolay kolay da
kan gibi aklimdasin
bu da geçer
her sabah kanayacak degil ya
bakarsin taze ekmek çikarir kösedeki firin
biraz da helvasi bizim bakkalin
senden ayirdigim üç bes zeytin
otururum sofraya
her lokmada geçer acisi belki birakilmisligin
bende unuturum nasil unutulursa sana susuzlugum
ve nasil becerdiysem kahrolmayi
öyle unuturum
ekmek gibi nan gibi aklimdasin
Ve gözlerin gelir geçer içimden
Su içerken sen sokulurken aksam kizilligina
Ekmegi bölerken
Yalnizsam yillar nasil geçmisse aradan
Unutmak kolay sanmissa sarkilar
Siirler yalan yazmissa ayriligi
Kör olsun sözlerim, unuttuysam adini
An gibi aklimdasin
An gibi aklimdasin
aklimdasin..
YALAN
hadi gidiyorsun
yürekten kan gidiyor, sen gidiyorsun
hersey gidiyor
gökte bulut, dagda kar, düzde kervan gidiyor
solgun bir gül oluyor insan
bir demet kirçiçegi ölüyor, sen gidiyorsun
ne ucuz yasiyorsun, ne kolay
bir kristal gibi ellerimden düsüyorsun
bakma öyle
ben kaniyorum sen üsüyorsun
kolay degil bir yalan bu
yaralayan kanayan koca bir yalan
yalan iste
sevdigim yalan
sarkilardan arta kalan ve sabah bugusu
ve tarla faresi ve ekmek derdindeki isçi kalbi gibi
yumusak sicak bir yalan
islak gözlerimle geçiyorum
yarali bir ceylanin kalbinden
ceplerimde kül var
bir yangindan arta kalan
sordugum adreslerde kimse oturmuyor
ve kimse olmuyor ben sordugun zaman
hersey bir yalan gibi yandigi zaman
yalniz oldugunu anliyor insan
anladim ve gecti
yarali bir ceylanin kalbinden
aynami kirdim fotograflarimi yaktim
nasil da acimasizdim tatralarima karsi
nasil da umarsiz
su gördüm düsümde
karanlikti ve gürültüyle çagliyordu
ceplerimde kül vardi ve yaniyordu
sonra sabah oluyor
ve bir ceylanin kalbinde alem agliyordu
hayir, diyordu bir dag köylüsü
hiçbirsey icin geç degil
ve geç degil
birsey için hiçbirsey
birsey vardi öyleyse, birsey
beni çeken
gecenin dagdasindan uzaga
kocaman çayirlara çeken birsey
gumrah irmaklara
sonra sicaga sonra aciya
sonra yaralarima merhem olmaya kapiya dayanan
birsey
tutsana beni, birakmasana
olsun, yaralasana
olsun, agrisa da
yalan da olsa kalsana
dagköylüsü
askin oldugu yerde ben de varim
sen olmasan da ben varim
yagmur yagar, saçlarim filizlenir
bir yildiz düser omuzlarima
islik çalar islanir sarkilarimi söyler geçerim kapindan
camlarin bugusundan ve yagmurun kokusundan
tanirlar beni
bilirler
en iyi yalanlarini alirim onlarin
adresler sorarim kimseler oturmaz orada
ve kimseler olmaz ben sordukça
dagköylüsü
simdi gidersen
simdi git
kalirsan simdi
Akla Karsi Tezler
1.
Gecenin ucudur en uygun zaman, bahse girerim
dusunun: sabah cok yakin
oysa isilti yok ortalikta
nerdeyse gece bitmis
ama surmekte karanlik
henuz uyanmis bazilari
henuz uyumamis bazilari
bazilari uyanmis uykusuna doymadan
bazilari uykusuna varmadan doymus
goruyorsunuz ilm-i hilaf u cedel duzeniyle hayat
nasil da surukluyor kendini
ve ben bunu kanitlayabiliyorum
su sair halimle
boylece size ey saygideger erbab-i cumhuriyet
akilli ve yetenekli oldugumu
kanitlamis oluyorum
sizler de
bu derin bilgeligi kavrayarak
kendi degerinizi ortaya koymus oluyorsunuz.
2.
Utusuz bir pantalon kadar tedbirliyim
tarihi bir gercek kadar sIkIlgan
bilmem ki Tesalya'daki Termofil
bir yigitlik anisi
bir hayinlik aniti mi olsa
yine bilmem quantum kuramini
ogrenen insan hakli midir
kendini ardickusu sanmakta-
ben
yirminci yuzyilin sonlarinda
en uzak uyanislar ikliminde yasadim
bir imparatorluk genisligindeki gencligim sirasinda
kadinlardan daha cok birinci subeye vardim.
3.
En mutlu insanlar belki de
baca temizleyicileridir
oyle dar, oyle kara karanlik bir yerdedirler ki
yureklerini genis, dayanikli
aydinlik tutmak zorundadirlar
buna yukumlu sayarlar kendilerini.
Baca temizleyicileri baskalarini sevmekle kalmaz
baskalarinca sevilirler ayni zamanda
cunku herkesi dusunmeyecek kadar mutlu
herkes tarafindan dusunulmeyecek kadar mutludurlar.
4.
Koyluleri nicin oldurmeliyiz?
Bu sorunun karsiligini bulamiyorum
icinden cikilmaz bir olay, ama onemsiz
koyluleri oldurmesek de olur
hatta onlarin kalin suratlarini
gormezlikten gelebiliriz
yapilacak cok sey var daha
sozgelimi ben, kendim
hic hayit agaci gormemisim
gormeden olurum diye korkum da yok
degil mi ki albatrosu Baudelaire'den
Yves Bonnefoy'dan semenderi ogrendim
bir gun bakarsiniz
su guzelim bilgic beynimi kirip
tenesir tahtasi olarak kullanabilirim.
Bir Devrimcinin
Armonikası
Binlerce, binlerce cocuk
kosarak dokumus enim kumasimi
hanceremde bu sehrin
o gecimsiz mushafi
vardim dayandim parmakligina o buyuk hesaplarin.
Hazirim ey kalayci ciraklari ve gugumculer
ey raki surulmus yaralarim.
Ey raki surulmus govdelesin
kircil cocuklarim benim
gok de bir mendil takinsin boynuna
benim kagsayan umutlarim govdelesin
cunku ben oraya gidiyorum: bogulmaya.
Nasil birer suc cagrisimiyiz dunyada
adamlar, adamlar kadinlar sehre indirdikleri bakraclari
ne kadar uydurma
ne kolay opusyorlar yillar suren intaharla.
Oysa
insan zemheriyi
ve kadinin dogurma vaktini bilir
her gun kalkip opusulebilir sabahin uniformasiyla
yeni seyler, yeni seyler yaratmak icin tabi.
iste potin bagliyor cocuk
butun uykularinda surulmus kursunlar
tutun gibi vakiyor insanlara
ve ben sahici kilmak icin opuslerimi
oraya gidiyorum: bogulmaya
Ben ki govdemi butunuyle ne yapmaliyim
tahta bir bavul
gibi duruyorum insanin kiyisinda
makina
cok acemi buluyor beni sanirim
seyrek bir olu vurdular anlima, eksi
1300 tarihli sehbenderlerle dair talimata
ve anamin kanserine alistim
ve de bir simsar gibi asfalta ve otobuslere
bir vitrin gibi
bir bicak, bir
setre
Tutusan bir bicak.
Icerimde tozuyan bagirtilar vardir.
Ondan iste gidiyorum oraya,: bogulmaya.
Oraya gidiyorum bogulmaya
BOGULMAYA
bir partizan armonikasinda.
Artik mazgallardan firlamak
buyuk karmalar saplamak
bogrune cosarligin
buyuk bir catirdinin ayaklarini ovmak
armonikamla.
Ey catlayan tohumun hengamesi!
insan, gulumsemeyi
ve urun kaldirmasini bilir
cunku derbeder bir okul cantasindan
serin ve sevisli bir irmaga girilir
ve benim o boguldugum armonika
halklarla segirtir; cosar
o, korkunc bir yekinmedir buralarda
Hanoy'da bir ucaksavar.