|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
Ömrümüz derin suların özetidir
aşıktır,
yabandır,
asidir!
ömrümüz bukağısı kilitli esaretin sesidir
tekindir;
çünkü tekildir...
ve kapılarımızdaki
devriyelerin nöbetleridir
ruhlarımızdaki, devrilmelerin metnidir
yanımız, yöremiz kuş iskeletleridir
ömrümüz dolaşır o diyar, bu yar
memleketi neresidir?
ömrümüz,
biz ölünce geride kalan giysilerin nesidir?
ömrümüz asmaların dayısı, şarabın testisidir
ömrümüz efkârın gergefi, sevginin kardeşidir
ÖMRÜMÜZ SULARIN, DERİN SULARIN ÖZETİDİR
mesih ey,
adım adın
adın adım;
adım
adım
adandım!
adamdım
adını
adnandırdım
mesih, şiirdir
UZAKLARDA
Yağmur değildi o
Saatlerdir uğraşıp duran
Yağmur değildi!
Kokuyordu sokaklar
Yağmur değildi o
Nefret kokuyordu
Keskin bir nefes aldı
Bütün kaldırımlar
Pencerelerden giren rüzgar
Yetmedi uyandırmaya onları
Bu gece, senden uzaklarda
Masalar, sandalyeler, yastıklar
Gencecik rüyalar uykuda kaldı
Hiç anlatılmadı
Ve hiç hatırlanmadı
Bu gece, haberin olmadan
Duvarlar, çatılar, binalar
Odalar ve odacıklar içinde
Kundakçının simsiyah mendili
Güneşin avuçlarına uzandı
Bu gece
Senden uzaklarda
Haberin olmadan
Koca bir şehir yandı!
KARAVEY
Yükseldikçe göğe..
İndikçe yerin dibine..
Yanarken..
Gün akşam olurken..
Yaşadıkça..
Ve
Düşündükçe sebebini..
Karavey, karavey
Siyaha düşer herşey!