|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
Anladım ki ..!!
Bir mevsim sensiz gececek
Yağmurlar yağacak durmaksızın...
Bir rüzgar esecek ki seni anımsayacağım
Duygularım yorgun ve yitik dolaşacağım
Bir sabah sensiz doğacak
KaranlıkLar saracak ansızın
Bir akşam başlayacak ki gözLerini anımsayacağım
Sensizliğime çaresizce ağlayacağım
Bir şarkı sensiz söylenecek
Sevdalılar suskunlaşacak birden
Bir hüzün çökecek ki ellerini anımsayacağım
Bu şiir sensiz yazıldı
Dizelerim özlemimi anlatacak durmaksızın
Bir çiçek solacak ki aşkımızı anımsayacağım
AnLadım ki Senli yarınlarımı sensiz yaşayacağım
V E Y S E L
yıl dokuyuzkırksekiz, zaman zemheri
bir anda yayıldı kasabaya Veysel'in haberi
doldurdular o aksam han'a benzer kahvehaneyi
hep ben asar ben verirdim
isli dıvardan emektar telliyi
Gunboyu tutun sarar,tesbih çeker
sabırla beklerdi geceyi
azarlardı millet turkuleri bolen fıstıkcı Vehbi'yi
konusmalarla dinlerler,farkında olmadan
O muhtesem senfoniyi
Dolasır sapka bir ara,toplanılan birkac onpara
uzadıkca gece dagılırlar birer,birer
kısıyr lambalar sonmustur artık ocak
uzanır paltosuyla sedire
bitmek bilmeyen zemheri gecelerine
gulumser;sapka mutlu ,Veysel mutlu
yoktur artık Veysel bir sabah
girmis çomezi koluna
koyulmus seher vakti uzun ince yoluna
yıllar,yılaaar sonra kavustu Veysel
sadık yari kara topragına
SAYENDE SAYAMIYORUM
Karanlığın avuçlarında kalmış
Son bir lokmaydı gölgen
Şeytan aldı götürdü aşkımı
Aç kaldı gecelerim sen giderken
Bir akıllı bendim uyumayan
Hayallerim ufuklara kayarken
Unutmuşum kaç tane olduğumu
Yıldızları tek tek sayarken
Fareler kemiriyor beynimi
Düşüncelerim etrafında kıskaç
Söyle bana peynir, hadi söyle
Kaç taneyim şimdi ben, kaç?
AYDINLIĞA DAVET
Sakla gözlerini
Salıver ağaçlara
Bekle biraz
Şimdi hisset
Nereden esiyor rüzgar
Sen mevsimlerden ayrı
Yürürken gölgelerden
Günler geçip gidiyor
Sönüyor aynı yerden