|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
Adsız Çiçek
Dağlar göğe deyermi
Deniz sesimi duyarmı sizce
Gökyüzü konuşurmu benimle
Dinlermi anlatsam seni
Bıkmadan usanmadan anlatsam
Hüzünlüyüm duyuyormusun hüzünlüyüm
Adsız çiçek koydum adını
Güneşi görmeyen,
Yıldızlara erişemeyen,
Rüzğarda dans etmeye korkan adsız bir çeçeksin
İşte o sensin...
Af Akşamı
Af buyruguyla açilmisti hapishane kapisi
Tasiyordu koca burunlar tirasli esneler kara çeneler
Dizleri egri omuzlari çarpilmis sirtlar çikik dökülüyordu
Vakitlere kapanmis büyük karanliklardan
Tasiyordu vay dökülüyordu vay
Yirtik pis bitli çirkin
Sokagi dolduruyordu terli can ugultusu
Geçiriyordu avucunu saskinlikla saçindan saçindan
9 yil yatmis
Kolunda anasi kucaginda yavrusu
Doldurmustu kapinin önünü kalabalik
Kimi ta dag köylerinden kosmus
Kimi ta denizlerden
Bir özlem sarmis bagri ölümden yüce
Sevgiyle ariyorlar parçalarini
Heybelerinde ekmek destilerinde su
Bir türlü inanamiyordu sokaklara sokaklara
20 yil yatmis
Gönüllere sigmaz olmus kavusmak duygusu
Öyle sarilir ki geçmise
Erir gögsü gögsünde tutuklunun
Pismanlik kavaklar tarlalar davarlar için
Pismanlik gemilere dügünlere irmaklara
Pismanlik besiklerden kagnilardan sessiz
Yerce gökçe degil insan dolusu
Çilginca kucakliyordu hepimizi hepimizi
5 buçuk yil yatmis
Tasar içerde kalanlarin sorusu
Çubuk demirler arkasindan mavilige
Hem esenlige ermis hem yasli yelcek
Bir yurt türküsü yeniler karanligi
Zaman yegnik degildir yegniktir
Dön de gör anani belleyecek
Bos koguslar kurmus pusu
Sönük gözü aydinlikla büyüyordu büyüyordu
8 yil yatmis
Çikinlarda gecenin binlerce gecenin uyunmamis uykusu
Bir yorgunluk çökünce yürünmüs yeryüzünden
Kalabalikta dagilir birer ikiser özgür
Doguya batiya kuzeye güneye özgür
Yüreklerinde bir çig
Yasamak sevinci vay
Yasamak korkusu
Inmeli yani siçriyordu havaya havaya
17 yil yatmis
BENİ
Kahbe dünya ne acayip işin var,
Derin düşünceye daldırdın beni.
Ne insafın, ne kocamaz yaşın var,
Kırkına geldim de soldurdun beni.
Yalan dünya sana aldananın var,
Heveslenmem sana kandırdın beni.
Zengine çok geniş, fakire de dar,
Bundan sonra kandıraman sen beni.
Yüce dağlarıyın başında karlar,
Yazın yakıp, kışın dondurdun beni.
Dünya diye çok da methin yaparlar,
Kaç kere mezara koydurdun beni.
Ateşin var, toprağın da suyun var,
Gaflete daldırıp yandırdın beni.
Ben Adem torunu bende ruh da var,
Şakıyan bülbüle döndürdün beni.
Afyon Garındakı
Afyon garindaki kucuk kizi animsa, hani,
Trene binerken pabuclarini cikarmisti;
Varto depremini dusun, yardim olarak Bati'dan
Gonderilmis bir kutu suttozunu ve sutyeni.
Adam suttozuyla evinin duvarlarini badana etmisti,
Karisiysa saklamisti ne oldugunu bilmedigi sutyeni,
Kulaklik olarak kullanmayi dusunuyordu onu kisin;
Tanrim gercekten cocukluk gunlerinizde mi?..
Esiklere oturmus bir dolu insan
Keske yalniz bunun icin sevseydim seni.