|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
Yaşamak Dolu
Tut ellerimi:
Yaz güneşlrinin cıcaklıgını bulacaksın
Avuçlerımda
Gözlerini ayırma gözlerimdem
Mutluluk dolu
Günler goreceksin bakışlarımda
Sevinden,tutkudan yana şarkılar soyleyeceksin
Bundan böyle
Bir demet verecegim sana
En güzel,
En canlı yeşillerden
Kucağına sıgmayacak kıvancım.
Aydınlıgını getirecegim gecelerine
Yaşamak dolu
KURTULMALIK
Kurtulmalık için, insanda
Derin,zengin iki tarla var,
Kazıp altüst etmeye bakar
Usun sabanıyla her yanda;
Ufacık bir gül elde etmek,
Birkaç başak sağlamak için,
Tuzlu yaşlarıyla benzinin
Durmadan su vermesi gerek.
Biri Sanat'tır,Aşk öteki.
-Güven vermek için yargıca,
Korkunç günü gelip çatınca
O şaşmaz tüzenin,yeter ki
Çok ambarlar göstersin ona
Buğdayla dolu,ve çiçekler
Ki hep onaylasın melekler
Bakıp rengine,kokusuna.
GiZ
Senin yanındayken
Bir şeyler akıyor içimden,
Çağlayanlar gibi---
Tutku mu desem, çoşku mu desem.
Eve dönerken
Bir şeyler sönüyor içimde,
Gün batıyormuş gibi
Hüzün mü desem, korku mu desem.
Siir Çökmüş Yureğime
Siir okuyalim, sen ben ikimiz
benzeri cokca olan siirler yani yasam gibi, yani olum gibi
yani ne bileyim, ayrilik gibi... Nazim'i oku bana aglayarak,
ben de Asaf'i okuyayım neden beyazin birinci secildigini
ya da neden sonbaharin supurulmedigini
ve yalnizligin neden paylasilinca, yalnizlik olmadigini
-oysa yalnizlik paylasilsada,
ya da yuzlerce kisi arasinda olsanda yalnızsındır.
sevdigimsin ama bu yetmiyor, y-a-l-n-ı-z-ı-m.-
bunlari uygun bir ses tonuyla degil,gulerek okuyayim.
sen agla, ben guleyim siir okuyalim...
upuzun sabahlar gibi
sonra aydinlik degil sirf, karanlik siirleride okuyalim
icimizi karartmak icin degil,
mumu sondurmemek icin, alevi guclu tutmak icin,
okuyalim her cesit siir...
bu zamanda en kotu dusman alisilmisa alismak,
ayak uydurmak, dusunmeden ve en kotu sey hazirlopculuk,
sanki beynimiz, siirimiz yokmus gibi
sairleri cok severim, sairin gonlunde
tonlarca mayalandiklari icin, siir severleri cok severim,
yeni dunyalari bulduklari ve hazirlopu oldurdukleri icin.
geriye kim kaldi bir dusuneyim, belki de saymakla bitmez,
çoktur benim sevdiğim. şiir okuyalım... şiirin sonuna gelmemek için
sonları sevmem bilirsin hele hele yaşam sonlarını,
şiir sonlarını, sevda sonlarını bilirsin.
bir son vardır ki onu çokca severim hasretin sonu,
hasret hasret bitmeyecek gibi gelen, hasret!..