|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
KONYA TÜRKÜLERİ
Lorosdan bir duman ağdı
Sulu sepen dolu yağdı
Yolcular hep bana doldu
Kaldım evlerde yalınız
İbrişim telden midir?
Muhabbetin candan mıdır?
Bu ayrılık senden midir?
Tükenmez derdim yalınız
Menteşeli menteşeli
Öldüm derdine düşeli
On yedi yıldır gideli
Kaldım evlerde yalınız
Derviş olsam giysem hırka
Kimse yok ki versem arka
Ben dolaştım şanlı şarka
Çekilir derdim yalınız
Evleri var içli dışlı
Çanları hüma kuşlu
Annem ağlar gözü yaşlı
Kaldım evlerde yalınız
Şu silleden gece geçtim görmedim
Aman aman
Acı tatlı sular içtim ölmedim
Aman aman
Ben o yardan vaz mı geçtim geçmedim
Aman aman
Şu sillenin çelenleri tahtadan
Aman aman
Ben istemem patlak başlı softadan
Aman aman
Evlerinin önü zeytin ağacı
Aman aman
Dökülür yaprağı kalır ağacı
Aman aman
Nedir sevdiğim bunun ilacı
Aman aman
Aksinne yolları tozdur dumandır
Bizim yare kavuşmamız hayli zamandır
Ben atımı nallandırım akik nal ile
yar yar
Özengisini parladırım sırma tel ile
yar yar
Ben atımı yanaşdırdım binek taşına
Ellerim ilişmez eğer kaşına
yar yar